ساده بگویم نگاه زاده ی علاقه است . وقتی دو چشم روشن عشق به تو خیره میشود و آنگاه تو دیگر از آن خود نیستی . ...

زمان می گذرد .زمانه هم . کودک می شوی . جوان هستی و جوانی نمی کنی .میگذری .....پیر می شوی . می مانی باز هم مثل همیشه در پی گمشده ای هستی که با تو هست و نیست.........

باز در پی آن علاقه ی پنهان . آن گاه همیشه تازه هستی ......باز آن دو چشم روشن عشق را در غبار بی امان زمان جستجو می کنی.غافل از اینکه او دیگر تکه ای از تو شده. سایه ای خوش بر دل تو ......گوشه گوشه ی این دل خراب سرشار از عطر نگاه توست......عزیز دل!!!!!!

|+| نوشته شده توسط .... در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385 ساعت 15:57 |